julius-vankampen.reismee.nl

Lekker stukje Uganda 2

Gynaecologie

De stage in het ziekenhuis is begonnen, met om de twee weken een nieuwe afdeling, te beginnen met gynaecologie. De eerste dag liep ik mee met een arts die duidelijk geen zin had in mij, of in wie ook die achter hem aanliep en veel vragen stelde. Ook had hij de gewoonte om de patiënt maar spaarzaam aan te kijken en een beetje met een pen te spelen tijdens een consult. Lekkere eerste dag!

Ondanks dat hij aan het einde van de dag wel wat opener werd, leken twee weken meelopen bij deze man me erg vermoeiend. Niet in de laatste plaats omdat ik er zoveel energie in moest stoppen om er vervolgens maar weinig uit te halen. Dus de volgende ochtend ben ik naar de afdeling gelopen waar de bevallingen plaatsvonden. Die afdeling bestond tevens ook maar uit één grote ruimte, en de verschillende bedden waar de vrouwen in bevielen, werden slechts gescheiden door gordijnen. Nogal een verschil met Nederland. Een ander verschil was dat ik tijdens mijn tijd op deze afdeling geen enkele man (aanstaande vader dus) heb gezien aan de rand van het bed van zijn bevallende vrouw. En toen ik aan een verloskundige vroeg waarom dat was, zeiden ze dat de mannen het niet aan zouden kunnen om dat te zien. Man man man..

Oja, uiteindelijk ook nog een keizer snee mogen zien. Eenmaal in de OK aangekomen, zag ik een iemand van het personeel die rustig stond te bellen, en een ander die lekker op zijn telefoon patience aan het spelen was. Dit alles onder de behoorlijk aanwezige begeleiding van Have I Told You Lately How I Feel van Van Morrison op de radio, en een meehupsende en meezingende arts die de procedure uitvoerde. Het was een fascinerend schouwspel.
Gelukkig liep het goed af, voor zowel moeder als kind!


Buikgriep

Mijn twee weken bij gynaecologie werden ingekort door een opgelopen buikgriep die wel een dag of 5-6 aanhield. Toen heb ik wel een aantal keer gedacht: ik wil nu heeel graag naar huis. En niet hier in het huisje met niet al te veel privacy, en met 25-30 graden ziek zijn. Gelukkig genoeg ORS bij de hand.


Safari

Eenmaal beter, en de laatste paar dagen op de afdeling afgemaakt, brak het weekend aan. Een weekend waar ik al een tijdje erg naar uitkeek. We zouden immers op safari gaan naar het national park, Murchison Falls! Wekker om 5:00, want half 6 werden we opgehaald met de busjes. Toen we daar halverwege de middag aankwamen begon meteen de game drive, de safari in het park. We werden rondgereden door onze gids Ronny, die bij het zien van de buffels, antilopen, pumba's, (Pumba uit de lion king is dus de naam van die soort zwijnen), olifanten, en het hoogtepunt: giraffen. De olifanten en neushoorns waren indrukwekkend, en de antilopen ontzettend sierlijk. Maar de oranje kleur van de giraffen, verlicht door de gloed van de avondzon, was echt waanzinnig!


Radiologie

Na twee dagen radiologie al meer geleerd over röntgenfoto's en CT-scans dat in drie jaar bachelor. Dit kwam vooral door SImon, het hoofd van de afdeling die iedere ochtend even twee uur ''college'' aan ons geeft over deze onderwerpen. Daar is ook tijd voor, want 's ochtends is het erg rustig op de afdeling. En als het regent is er al helemaal geen patiënt te zien op de afdeling. Dat ze daar niet van een wat lagere temperatuur houden is ook meteen terug te zien in het straatbeeld, de boda-chauffeurs trekken dan massaal lekker hun winterjas aan. Bij 18-19 graden. Gekke Afrikanen.

Verder hebben we met de mensen hier nog een aantal bokslessen gevolgd, lekker op toch nog af en toe te kunnen sporten. En ook een lesje Afro-house. Een Afrikaanse dans.  Ook zonder spiegel voor ons, dus je zag niet echt wat je nou eigelijk aan het doen was. Dit wordt heel erg duidelijk jullie het beeldmateriaal wat daarvan gemaakt is ooit nog zien zullen krijgen ;).


Dit was het weer, volgende keer o.a. de avonturen in een raft op de Nijl, en weer een nieuwe afdeling in het ziekenhuis.

Groetjes thuis!

Reacties

Reacties

Irene

Hoi Julius! Leuk hoor dat verhaal weer, Ja zo kom je nog eens ergens en wat tegen... Maar dat die buitenlandse mannen er niet zo goed tegen kunnen wanneer de vrouw het "werk" ligt te doen dat is hier ook vaak wel het geval. Is mijn ervaring dan hé :) Ik lees dat je er veel leert maar ook geniet. Dat is het aangename met het nuttige verenigen.. Succes met het afro-dansen en veel pleier met raften op de Nijl!
Groet, Irene

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!